Klimplanten

Klimplanten zijn helemaal niet moeilijk. Als je ze juist plant en verzorgt, moet je er weinig naar omkijken. Ze zijn bovendien ideaal om een lelijke muur te verbergen of een saaie schutting op te vrolijken. Wist je dat er verschillende soorten klimplanten zijn? Elk hebben ze hun eigen groeiwijze en kunnen ze gebruikt worden voor verschillende toepassingen.

Zelfhechtende klimplanten: planten die zonder steun of klimhulp kunnen

Gids dit groepje planten naar een muur of schutting en ze hechten er zich zelf aan vast. Ze hebben er elk hun techniek voor. Klimop en klimhortensia doen het met korte worteltjes die zich vastzuigen, terwijl wingerd zich vasthecht met heuse hechtschijfjes. Stuk voor stuk zijn het flinke groeiers. Ze kunnen hoog en breed gaan, maar laten zich met knippen en snoeien in toom houden.

Klimop - Hedera
Klimop (hedera)

Klimop (Hedera)

Dit is zonder meer de meest gekende zelfhechtende klimplant. Ze bestaat in standaardgroen, maar ook in cultuurvariëteiten en selecties met een gele rand of gevlekt blad en ook met eerder grote of net kleine, al dan niet ingesneden bladeren. Volgens een studie van de Royal Horticultural Society vormt klimop tegen de gevel een prima isolerende jas rond je woning. In de zomer voorkomen klimplanten tegen de muur warmteopslag en in de winter houdt het diezelfde muur ’s weg van regen en wind.

Klimop - Hedera
Klimop (hedera)
Klimhortensia (Hydrangea paniculata)
Klimhortensia (Hydrangea paniculata)

Klimhortensia (Hydrangea paniculata)

Een hortensia die klimt, het bestaat echt. Deze klimmer zuigt zich werkelijk vast aan de muur en groeit zelfs uitstekend tegen een gevel waar weinig zon komt. Geef hem wel voldoende plaats. De hoofdscheuten nestelen zich dan wel plat tegen de muur, de zijtakken strekken zich graag richting tuin of terras om net daar uit te pakken met de hortensiagrote bloemschermen.

Wingerd (Parthenocissus)

Dit is een absolute topper voor wie van verandering houdt. In het voorjaar loopt de wingerd mooi bronsgroen uit om wat later zijn bladeren, intens groen van kleur, verder open te plooien. In het najaar volgt dan een schitterende rode herfstkleur. Na de eerste vrieskou vallen de bladeren en wacht je een wonderlijk lijnenspel van twijgen en takken mooier dan een etser kan tekenen. Dat de wingerd familie is van de druif verraden de trosjes minuscule bloempjes en later de vruchtjes die tussen muur en blad gevangen. Nuttige insecten en vogels zijn bovendien verlekkerd op deze vruchtjes.

Wingerd (Parthenocissus)
Wingerd (Parthenocissus)

Planten die klimhulp nodig hebben

Deze planten moet je een steun geven, maar beschouw dat niet als een nadeel. Ze blijven namelijk los van de muur of schutting. Dat is ideaal in geval die minder stevig of zodanig oud en versleten is dat planten er in kunnen in doordringen en het aftakelingsproces ervan mogelijk zelfs versnellen. Ook hier kies je uit bladhoudende en bladverliezende soorten en planten met mooie, bijzondere, vaak zelfs geurende bloemen.

Chocoladewingerd (Akebia quinata)

Deze klimmer bloeit in april – mei met kleine kastanjerode tot chocoladebruine, aangenaam geurende bloempjes. De plant gaat graag tegen een verticaal scherm omhoog -zelfs tot acht meter hoog-, maar bedekt even graag een schaduwluifel of pergola en dat zonder heus te woekeren. Is de winter niet te streng dan houdt ze flink wat van haar bladeren. Omwille van al haar positieve kwaliteiten vergeet je beter de minder flaterende naam schijnaugurk. Het verwijst naar de augurkachtige paarse vruchten die kunnen volgen na de bloei.

Chocoladewingerd (Akebia quinata)
Chocoladewingerd (Akebia quinata)

Toscaanse jasmijn (Trachelospermum jasminoides)

Deze wintergroene klim- of leiplant is een trage groeier – reken op een halve meter per jaar -die op zowat vier meter hoogte stopt. In de zomer vormt ze een massa witte bloemen, die niet alleen op die van de echte jasmijnplant lijken, maar ook een minstens even sterk en aangenaam parfum verspreiden. Geef haar liefst een beschutte plek. De plant is licht vorstgevoelig.

Ommuurde achtertuin in binnenstad
Toscaanse jasmijn (Trachelospermum jasminoides) tegen de witte gevel

Japanse kamperfoelie (Lonicera japonica)

Nog mooier dan onze inheemse kamperfoelie is de Japanse kamperfoelie. Van juni tot augustus verleidt hij met een overvloed aan aangenaam geurende (eetbare) bloempjes. Later volgen glanzend zwarte bessen die opvallen tussen mooie, groene bladeren. Flink wat van die bladeren houden de plant ook in de winter bekoorlijk groen. De plant klimt tot vijf meter hoog en is erg geliefd door bijen en nachtvlinders!

Beplanting in de lente: Clematissen
Bosrank (Clematis)

Bosrank (Clematis)

Vooral de grootbloemige en zomerbloeiende hybriden trekken de aandacht. Ze zijn omwille van snoei en verzorging echter niet de gemakkelijkste. Clematis armandii is wel een topper. Hij is wintergroen, bloeit van maart tot mei en houdt het op ongeveer vijf meter hoogte. Clematis montana of bergbosrank is dan weer een hebbeding voor een wat meer natuurlijke situatie. Je kan hem ongelimiteerd laten groeien. Hij gaat dan 7 tot 10 meter hoog met elk jaar in maart – april een overvloed aan roze bloemen.

Blauweregen (Wisteria)

Een geweldige klimplant, zowel in uitzicht als in groeikracht. 12 meter hoogte is perfect haalbaar! Wil je hem in toom houden én een rijke bloei, dan kan je niet anders dan twee keer per jaar snoeien. Mag hij over een pergola, hoog in een boom of eindeloos langs een muur, dan hoeft dat snoeien niet en geniet je toch van een gordijn aan hemelsblauwe, donkerblauwe of zelfs witte bloemtrossen.

Blauweregen (Wisteria)
Blauweregen (Wisteria)